Πένθος και Απώλεια: όταν η ζωή αλλάζει χωρίς να ρωτήσει
Το ταξίδι μας ξεκινά με την κατανόηση του πένθους και της απώλειας – μιας ισχυρής, καθολικής διαδικασίας που εκτείνεται πέρα από την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου αλλά περιλαμβάνει οποιαδήποτε σημαντική αλλαγή στη ζωή, είτε πρόκειται για μια σχέση, μια δουλειά, μια οικονομική κατάσταση , ακόμη και μια παρελθούσα εκδοχή του εαυτού μας. Εδώ, στοχεύουμε να ρίξουμε φως σε αυτούς τους βαθιούς μετασχηματισμούς.
Σε αυτό το σημείο αισθάνομαι ότι χρειάζεται να τονίσω το γεγονός ότι δεν υπάρχει «σωστός» ή «λάθος» τρόπος να πενθήσει κανείς. Κάποιοι άνθρωποι κλαίνε, άλλοι μουδιάζουν, άλλοι θυμώνουν ή αποσύρονται. Όλες αυτές οι αντιδράσεις είναι φυσιολογικές και μέρος της διαδικασίας προσαρμογής σε μια νέα πραγματικότητα. Ως επί τον πλείστον, το πένθος δεν ακολουθεί μια ευθεία πορεία τουναντίον αυτή η διαδικασία ενδέχεται να έχει σκαμπανεβάσματα. Μέρες που να είναι ομαλές και ελαφριές και μέρες που το συναισθηματικό βάρος να μοιάζει ανυπόφορο και ασήκωτο. όμως αυτό δεν σημαίνει ότι ''πάμε πίσω'' αντιθέτως θα έλεγα, ότι ο ψυχισμός μας προσπαθεί να βρει μια ισορροπία (Kübler-Ross, 1969). ραγματικότητα.e multifaceted nature of grief
Πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται επειδή νιώθουν πίεση να προχωρήσουν γρήγορα ή να δείχνουν δυνατοί. Παρόλαυτα το πένθος θέλει χρόνο και χώρο και η προσπάθεια να το αγνοήσουμε συχνά το κάνει πιο έντονο. Η υποστήριξη, είτε από κοντινούς ανθρώπους είτε από έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας μπορεί να βοηθήσει αρκετά στο να κατανοήσουμε όσα βιώνουμε και να τα εμπεριέξουμε δηλαδή να τα αγκαλιάσουμε και να αντέξουμε, με λιγότερη μοναξιά. Στο σημείο αυτό να πούμε ότι το να μιλήσουμε για την απώλεια δεν ισούται με την λήθη- να ξεχνάμε δηλαδή την κατάσταση. Αντιθέτως, θα έλεγα ουσιαστικά ότι μας προωθεί να βρούμε τρόπουςνα συνεχίσουμε τη ζωή μας κουβαλώντας αυτό που χάσαμε με λιγότερο πόνο. Παρόλο, που ο πόνος κατά την διάρκεια του πένθους είναι αναπόφευκτος.
Να υπογραμμίσω ότι το πένθος δεν ολοκληρώνεται με ένα τέλος. Πιο συγκεκριμένα με τον χρόνο το πένθος αλλάζει μορφή και μέσα από αυτή την διαδικασία, πολλοί ανθρώποι ανακαλύπτουν μια νέα σχέση με τη μνήμη, την αγάπη και τον εαυτό τους. Πολλοί ανθρώποι με την ύπαρξη τους και άλλωτε με την θρησκεία.
Πότε το πένθος ξεκινάει να γίνεται περιπλεκόμενο;journey.
Ορισμένες φορές, η διαδικασία αυτή φαίνεται να ''παγώνει'' και ως συνέπεια να έχει ότι ο ψυχικός πόνος παραμένει εξίσου εξαιρετικά έντονος και αμετάβλητος με την πάροδο του χρόνου. Ο όρος παρατεταμένο ή περιπλεκόμενο πένθος χρησιμοποιείται όταν η απώλεια συνεχίζει να κυριαρχεί στη σκέψη και στη συναισθηματική ζωή του ατόμου, χωρίς να επιτρέπει τη λειτουργικότητα στην καθημερινότητα του πενθούντα. Ενδεχομένως, το άτομο να αισθάνεται ότι αδυνατεί να προχωρήσει, να αποδεκτεί την απώλεια ή να επανασυνδεθεί με τη ζωή.
Ενδείξεις που μπορεί να υποδηλώνουν ότι το πένθος έχει γίνει ιδιαίτερα επιβαρυντικό είναι:
α) η έντονη και η επίμονη θλίψη που δεν μειώνονται με την πάροδο του χρόνου.
β) η συνεχής ενασχόληση με την απώλεια σε βαθμπο που δυσκολεύει την καθημερινή λειτουργικότητα.
γ)η αποφυγή ανθρώπων, τοποθεσιών ή δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τη ζωή πριν την απώλεια.
δ)η αίσθηση κενού ή απώλειας νοήματος που παραμένει έντονη
ε) έντονα σωματικά συμπτώματα ή ψυχική εξάντληση.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η ψυχολογική υποστήριξη δεν έχει ως στόχο να τελειώσει το πένθος, αλλά να βοηθήσει το άτομο να το επεξεργαστεί με τρόπο που να επιτρέπει τη συνύπαρξη της απώλειας με τη συνέχιση της ζωής.
Άν βιώνετε πένθος ή απώλεια και δυσκολεύεστε να το διαχειριστείτε, η ψυχοθεραπευτική υποστήριξη μπορεί να αποτελέσει ένα ασφαλή χώρο κατανόησης και ασφάλειας για να εμπεριέξει τα όποια συναισθήματα θελήσετε να εκφράσετε.
Create Your Own Website With Webador